Menu

Poezen in andere landen

Terug naar de nieuwtjespagina
 
Poezen op Kreta Kitten Ieniemini op Cyprus Kitten Ieniemini op Cyprus Kitten Ieniemini op Cyprus Een zwart kitten op cyprus
 
 

Veel gereisd heb ik niet echt. Die keren dat ik in andere landen was, ging mijn interesse natuurlijk wel uit naar de dieren daar en met name de katten.

Heel lang geleden was aansluitend op een rondreis in Griekenland een week voor een strandvakantie op Kreta. Toevallig vond ik een foto terug van de ontbijtvriendjes in het hotel daar.

De eerste dag in Ecuador maakte ik kennis met de twee binnenkatten van de bakker, Señor Enrique:
http://www.misty.be/ecuador/Quito1.html

Op Cyprus had ik dezelfde bevindingen wat katten aangaat als destijds op Kreta. De bevolking vindt dat katten er gewoon bijhoren. Al de eerste avond op Cyprus maakte ik kennis met de kattenpopulatie. Ze zagen er goed uit en ik heb geen niesziekte opgemerkt.

De volgende ochtend werd ik meteen begroet door een prachtig lapje, al snel was ze Ieniemini gedoopt. Waarschijnlijk had het kleine ding in de loop van haar leventje al tientallen namen gekregen. De andere katten waren niet echt schuw te noemen, maar zij was letterlijk een vrijdoos en dol op kinderen, dit leidde tot een grappig voorval.

De derde dag zat ik te genieten van het spel van Ieniemini met een nieuw vriendinnetje, een knap donker meiske van een jaar of negen, toen mijn uitzicht verduisterd werd door een 'dame'. Het type kent iedereen wel, zelfingenomen geboren met de mondhoeken naar beneden. Die kop ... mijn hemel. En dan op en top gekapt en zwaar opgemaakt op het strand.

Hannah, zo heette het meisje, rende weg en kwam even later met een bakje water en een bakje brokjes voor het katje aan. Die dominante muts staat op en voor ik begreep wat er precies gebeurde trok ze het bakje brokjes uit de handen van Hannah en gooide het in de vuilnisbak, onderwijl een flinke tirade afstekend in ik weet niet welke taal. Hannah was gevolgd door haar moeder en de lichaamstaal van die mevrouw liet weinig te raden over, begijpelijk wanneer iemand je dochtertje zo onheus bejegent.

Ik vroeg aan de muts waarom zij zo reageerde op het voeren van katten en ik kreeg in het Engels een verward verhaal te horen dat daar ratten en kakkerlakken op af kwamen. De moeder van Hannah liet het er niet bij zitten en begon te protesteren.

Even later dook de hotelmanager op, die wilde begijpelijk geen enkele hotelgast tegen het hoofd stoten. De 'dame' begon ook op een kuil te wijzen. Wat ze daar nu mee bedoelde weet ik niet, wel dat ze op een gegeven moment de kuil met een insectendodend middel begon te sprayen. Een dag later was de kuil volgegooid met zand. De katten hadden zo een handig toilet erbij. Achteraf hoorde ik van Hannah en haar moeder dat de hotelmanager zelf ook de katten voerde en een oogje in het zeil hield.

Al snel begreep ik dat de dominante dame al meer mot gekregen had. Twee echtparen naast mij zaten haar vierkant uit te lachen. Het was sowieso grappig om te zien hoe het mens zich installeerde op het strand. Ze claimde in haar eentje twee parasols en drie ligstoelen en bewaakte haar fort met een grimmig gezicht. Voor de lunch zocht ze de grootste en beste tafel uit en zat dan met een saggerijnig gezicht een berg voedsel naar binnen te werken.

Toen ik aan de moeder van Hannah vroeg hoe haar dochtertje op de dame gereageerd had, vertelde ze dat Hannah er vrij koud onder bleef en gezegd had dat het mens wel een beetje ziek zou zijn. De rest van de tijd hebben Hannah en Ieniemini zich prima samen vermaakt en elke dag kwam Hannah wel een keertje goeiendag zeggen.